6 Sebab Ujian Makmal Tidak boleh Didakwa Mengubati Penyakit

FUN FACTS SIRI 27

Oleh Dr Che Puteh Osman | drcheputeh.com

Link Asal: https://www.drcheputeh.com/blog/siri-26-enam-sebab-kenapa-pengujian-piring-petri-tidak-cukup-membuktikan-herba-mengubati-penyakit

Mengapakah pengujian secara piring petri (in vitro) tidak boleh diterjemahkan secara langsung dalam bentuk rawatan kepada manusia?

1. Pengujian bioaktiviti secara in vitro atau lebih dikenali sebagai bioassay merujuk kepada penyiasatan potensi perubatan sebatian kimia dan ekstrak yang tidak melibatkan haiwan atau sel hidup haiwan. Kebiasaannya bioassay menggunakan sel, enzim, reseptor, dan juga bioassay berasaskan bahan kimia.

2. Sekiranya kita ingin menyiasat potensi tumbuhan atau sebatian kimia semulajadi terhadap penyakit diabetes, terdapat pelbagai jenis bioassay yang melibatkan sel dan enzim yang boleh digunakan. Contohnya enzim alpha-glucosidase yang bertanggungjawab menguraikan karbohidrat di usus kecil. Sekiranya sesuatu tumbuhan merencat aktiviti alpha-glukosidase, ia tidak bermaksud tumbuhan itu boleh menggantikan acarbose dalam merencat enzim alpha-glukosidase. Terdapat beberapa pertimbangan yang perlu diperhalusi.

3. Pertama, ketika pengujian secara in vitro, kita hanya menguji aktiviti ekstrak tumbuhan atau sebatian kimia dari pokok terbabit terhadap enzim alpha-glukosidase terhadap kemampuannya mengurai karbohidrat. Sekiranya kita memakan tumbuhan tersebut, ia akan melalui sistem pencernaan manusia. Apa sahaja sebatian kimia semulajadi yang merencat aktiviti alpha-glukosidase mungkin mengalami metabolisma dan berubah bentuk (degradation) apabila ia sampai ke usus kecil. Dalam bentuk yang lain, ia sudah tidak lagi aktif merencat enzim alpha-glukosidase berbanding bentuknya yang asal.

4. Kedua, sekiranya kita mengira dos yang berkesan di dalam pengujian piring petri sebanyak 1mg/mL. Di dalam badan manusia biasa, terdapat sekitar 5L darah. Untuk membolehkan ekstrak tumbuhan tersebut berkesan merencat aktiviti alpha glucosidase di usus kecil, sebanyak 5 g ekstrak diperlukan untuk setiap dos ubat. Bayangkan kalau kita memerlukan 10 mg/mL untuk ekstrak aktif merencat enzim alpha-glukosidase, kita memerlukan 500 g ekstrak atau sebatian kimia semulajadi bagi setiap dos. Sudah tentulah ia tidak praktikal dan tidak mesra alam sekitar.

5. Ketiga, perencatan aktiviti enzim alpha-glukosidase hanya bersifat lokal, dan hanya berkesan merencat penukaran karbohidrat kepada gula di usus kecil sahaja. Sedangkan terdapat pelbagai faktor lain yang menyumbang kepada perkembangan penyakit kencing manis. Merencat aktiviti alpha-glukosidase tidak bermakna ia boleh mengawal gula dalam darah dalam jangka masa panjang dan tidak bermakna ia boleh memulihkan fenomena kerintangan insulin di kalangan pesakit Diabetes jenis II.

6. Keempat, kita perlu melihat faktor terpenting iaitu kesan toksik kepada hati, buah pinggang, janin dan sel saraf. Selain itu, maklumat interaksi ubat juga penting untuk mengelakkan pengambilan tumbuhan tertentu untuk tujuan mengawal gula dalam darah boleh melemahkan aktiviti ubat lain seperti ubat darah tinggi, kolesterol dan lain-lain yang diambil pada waktu sama.

7. Kelima, kesan pengujian dalam piring petri tidak semestinya memberikan kesan yang sama di dalam pengujian ke atas haiwan atau manusia. Ini kerana selain biovailabiliti yang rendah seperti yang saya terangkan dalam perenggan 3, aktiviti sebatian aktif di dalam ekstrak tumbuhan berkenaan mungkin diganggu oleh sebatian kimia yang lain di dalam ekstrak yang sama. Untuk meneliti aspek ini, kajian famakokinetik sebatian kimia utama di dalam ekstrak perlu dilakukan. Di atas sebab ini jugalah, walaupun tumbuhan A dan B mempunyai sebatian kimia aktif yang sama, A merencat enzim alpha glucosidase, tetapi B tidak merencat enzim alpha-glukosidase. Sikap generalisasi kewujudan sesetengah sebatian kimia dalam pokok lain berfungsi dengan cara yang sama ke atas pokok yang lain adalah salah. Atas sebab ini juga, kajian standardidasi sebatian kimia aktif adalah penting untuk kawalan kualiti produk herba.

8. Keenam, sebatian yang bersifat antioksidan seringkali dianggap mengubati pelbagai masalah kardiovaskular termasuk darah tinggi dan kencing manis. Kenyataan ini adalah mengelirukan. Walaupun radikal bebas berlebihan merupakan antara faktor penyumbang penyakit kardiovaskular, terdapat pelbagai faktor lain yang lebih kritikal. Malah, hampir semua pokok berbunga mengandungi antioksidan, menjadikan ia tidak signifikan untuk mengubati penyakit tertentu. Tumbuhan berbunga banyak di dalam diet makanan kita dan kita tidak memerlukan diet khas untuk memperoleh antioksidan. Badan kita juga menghasilkan antioksidannya yang tersendiri.

9. Kesimpulannya, pengujian secara piring petri terutamanya yang hanya bersifat saringan tidak cukup untuk diterjemahkan penggunaan sesuatu tumbuhan bagi menggantikan ubatan yang sudah melalui kajian berpuluh tahun dan dibuktikan berkesan dan selamat. Kajian demi kajian giat berjalan di seluruh negara termasuk penyelidik dari Malaysia. Semoga kajian-kajian ini membuahkan hasilnya nanti.

Sekian semoga bermanfaat

Che Puteh Osman

PhD (Natural Product Chemistry)

Rujukan:

Houghton, P. J., Howes, M. J., Lee, C. C., & Steventon, G. (2007). Uses and abuses of in vitro tests in ethnopharmacology: Visualizing an elephant. Journal of Ethnopharmacology, 110(3), 391-400. doi:https://doi.org/10.1016/j.jep.2007.01.032

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published.